Vindurinn mig ber...

Velkominn heim..

2007-09-15T03:29:00.000-07:00

Ég er kominn heim til Íslands. Var minntur rækilega á það er ég stóð á bolnum á miðju BSÍ plani að bíða eftir fari í kuldanum. Jakka hef ég ekki þurft að nota síðan í fjalllendi Indónesíu fyrir einhverjum mánuðum síðan.
Í Kankún þá hitti ég þá frændur Jón og Dóra og förum við saman til Kúbu og Nýju Jórvík. Ég vissi að marga Ameríska bíla væri að finna á Kúbu en ekki að hlutfallið væri 50% og rest lödur og moskvít. Hvað um það.. Ég verð samt að hrósa happi með tónleikana sem ég hitti á er ég var í New York. Ég sá Artic Monkeys í Central Park og Damien Rice í MSG. Hér má finna nokkrar myndir af mér á ferðalögum þangað og hingað.

Smella hér!

Cancun og slæmar fréttir.

2007-08-18T13:43:00.000-07:00

Sun is in the sky oh why oh why ?
Would I wanna be anywhere else

1970 ákváðu nokkrir bissness menn að starta strandbæ frá grunni að hætti Acapulco. Inní tölvuna var skellt inn sól, strönd, hótel, breiðstræti, veitingastaðir ofl og út kom bærinn Cancun, Ibiza Ameríkanans, einsog vinkona mín lýsti honum. Hér er ekkert sem minnir á Mexíkó. Tilgangur minn er að hitta félagana Dóra og Jón áður en haldið verður til Kúbu.

En þá eru það slæmu fréttirnar. Er ég kem hingað eftir 15 tíma rútuferð, þá frétti ég að á leiðinni er fellibylurinn Dean. Svo að ég sé fram á að gera það sem allir mundu gera. Hlaða myndavélabatterýin, tæma minniskortin og koma mér í góða aðstöðu til að mynda! Mér sýnist að hann muni fara beint hér yfir. Ég endurskoða kannski afstöðu mína á morgun, les fréttir frá hvernig fór á Jamaíka.

2007-08-14T16:18:00.000-07:00

Mexíkó er æði og maturinn sinnum tveir, en enga kunna þeir ensku. ég hef þurft að taka krasskors í tungumálinu og les ég spænsku fræðin líkt og um nba-fréttir væri að ræða.

Á síðustu dögum hef ég heimsótt borgirnar Puebla, sem þekktust er fyrir sitt nýlendu-spænska yfirbragð og sínar 70 kirkjur.

Næst var það Oaxaca sem er einnig svipuð með nýlendubyggingar, stræti og torg að spænskum sið. Þar í grennd er hin forna borg hvíta fjall (Monte Albán) sem byggð var í 500 metra hæð yfir dalnum á flötum fjallstopp með 360 gráðu útsýni. Var hún byggð á árunum 300-700 bjuggu þar 25.000 manns er mest var.

Kom mér svo til Tehuantepec sem er 30.000 manna bær. Þar voru tívólí tæki á báðum torgunum og mikið stuð. Ég er ekki frá því að þetta séu tækin frá Hveragerði forðum daga. Þarna sá ég engan túrista.

Er núna kominn til borgarinnar San Cristóbal de Las Casas. Hingað flúðu Mæjarnir (Maya) er veldi þeirra hrundi á láglendinu fyrir 1000 árum en borgin stendur nokkuð hátt. Hún er þekkt fyrir að vera nokkuð félagsleg, mannleg, listræn og hafa hin ýmsu mannúðarsamtök hér bækistöðvar. Uppáhald so far.

Hvað um það, einhverjir hafa kvartað yfir því að of margar “wikipedia” myndir séu fylgjandi blogginu en engar glæstar myndir af mér. Er ég því sammála, en ég hef líkt og aðrir ákaflega gaman af því að skoða myndir af mér sjálfum. Ég mun því láta undan þrýstingi og birta myndir hér á síðunni af mér að framkvæma hinar ýmsu kúnstir í næstu tilkynningarskildu.

Viva México!

2007-08-08T17:27:00.000-07:00

Lenti um miðnætti í Mexíkó borg og við tók að finna hostelið sem ég hafði bókað ásamt leigubílstjóranum mínum. Hann talaði ekki ensku frekar en ég spænsku.

Hef rölt um gamla sögulega miðbæinn í kringum Plaza de la Constitucíon ásamt að hafa farið á stærstu sýningu sem haldin hefur verið á verkum og ævi Frida Kahlo í tilefni af því að 100 ár eru frá fæðingu hennar. Lista-, ljósmynda- og minjasöfn hafa verið á vegi mínum ásamt að ég kom mér til hinnar fornu borgar Teotihuacán sem er um 50km frá.

Hér í Mexíkó borg eru lögreglumenn á hverju götuhorni að því er virðist. Mexíkó borgarbúar eru litlir og pattaralegir og hér líður mér virkilega sem risa, en ég fann ekki fyrir svona miklum hæðamun er ég var Asíu. Veður ljómandi, í kringum 20 gráður, skyggni ágætt.

Aftur til framtíðar..

2007-08-02T21:59:00.000-07:00

Ég tók flug klukkan 17:30 í Seoul og lenti samdægurs klukkan 11:00 í Seattle eftir 10 tíma flug. Nótt varð því að degi og græddi ég heilan dag. Ég var því kominn á slóðir landnámsmannana Bó og Péturs Vil á vesturströnd kanalands, Seattle. Skoðaði EMP sem er tónlistar og vísindaskáldsögusafn í eigu Paul Allen. Þar er saga Seattle senunnar, Jimi Hendrix og rafmagnsgítarsins rakin á magnaðan hátt. Einnig mátti skoða ansi marga hluti úr frægum kvikmyndum. Skoðaði Pike markaðinn, fyrsta starbucks, miðbæinn, gamla holræsakerfið, Key Arena og allt heimilislausa fólkið fór ekki framhjá nokkrum manni. fór einnig á víkingahátíð ásamt að líta við á krókódíla barinn þar sem flest grunge böndin byrjuðu sinn feril. Ég rétt missti af skotbardaga þarna í miðbænum um miðjan sunnudag. Annars líkaði mér gríðar vel við þessa borg.

Næst lá leið mín yfir til Kanada og það til Vancouver. Fyrsta kvöldið voru Kínverskir innflytjendur með flugeldasýningu yfir höfninni og nærri 300.000 manns að horfa á. Rölti í gegnum Stanley garðinn sem er stærsti almenningsgarður í Norður-Ameríku og mun stærri en mig grunaði, tók hálfan dag að koma mér til baka. Reyndar er þetta nú eiginlega bara skógur með göngustígum hér og þar. Mér líður hvergi betur en í kringum hávaxin tré, líklega tengt því að ég las fátt annað en Tarzan í æsku. Er semsagt enn í Vancouver á leið uppí fjöll á svæði sem kallað er Whistler. Þar verða vetrar ólympíuleikarnir haldnir 2010. jájá..

Sól, sól, Seoul..

2007-07-26T02:11:00.000-07:00

Tók ferjuna yfir Til Busan í Suður-Kóreu frá Hakata í Japan. Staldraði þar við í 2 daga og kom mér svo yfir til Seoul þar sem að ég er nú. Planið var að flýta fluginu mínu en gekk ekki eftir svo að ég sé fram á vikudvöl hér í Seoul og nágrenni. Hef heimsótt Panmunjeom og hlutlausa beltið við landamæri Norður-Kóreu. Þurfti að bóka ferð með ferðaskrifstofu Bandaríska hersins. Gaman að sjá Amerískar stærðir af fólki aftur eftir langa veru í Asíu.

Every highway that I go down
Seems to be longer than the last one i knew about,
Oh well

Arkaði á fjall með Filipseyjingi og Kanadabúa hérna í nágrenni Seoul en um 9km var að ræða. Ég get lofað að sá sem skrifaði um að þessi gönguleið væri bara miðlungs erfið, hefur ekki gengið hana sjálfur..

fjallaferð..

2007-07-13T06:15:00.000-07:00

Ég heimsótti Nagasaki sem er þekkt fyrir að vera hin borgin sem fékk á sig kjarnorkusprengju, sú var einnig mun öflugri en Hiroshima sprengjan en ég hlífi ykkur við friðarboðskapnum, maður er orðinn alltof mjúkur eitthvað. Fylgir það því að mér finnst ég vera að fitna?

Er annars í borginni Beppu sem eru hálfgerðir Hveravellir þeirra Japana. Heimsótti Usuki í gær en hún kom hvað mest á óvart fyrir það að það var ekki rigning. Hér hefur ringt daglega síðustu vikuna.

Áætlun mín var að finna steingerðar Búdda styttur um 5-6 kílómetra frá bænum. Ég fékk handteiknað kort á lestarstöðinni ásamt að fá eitt ljótasta hjól sem ég hef séð. Sem betur fer er ég einn af fáum sem get haldið cool-inu á svona fararskjóta. Kortið var arfaslæmt og gerði ekkert gagn. Ég hjólaði því bara í átt til fjalla og líklega tugi kílómetra of mikið. En komst á leiðarenda með hjálp vegagerðamanna, hverjum hefði dottið það í hug!

Stelpurnar í móttökunni sögðu mér að á morgun er spáð að fellibylur gangi hér yfir. Ég mun því verða hér einn dag í viðbót til að upplifa það fjör.

Manhattan verkefnið..

2007-07-09T05:44:00.000-07:00

Borgin Hiroshima er þekktust fyrir að vera heimsins fyrsta skotmark þar sem kjarnorkusprengja var notuð. Aðal ástæða þess að hún varð fyrir valinu, fyrir utan stærð hennar, var að hér var ekki talið að finna stríðsfanga í seinni heimstyrjöldinni. Einnig hafði ekki verið gerðar loftárásir á hana svo að auðvelt var fyrir Bandaríkjamenn að sjá mátt sprengjunnar sem þeir höfðu eytt 2 milljörðum USD ásamt að hafa 125.000 manns í vinnu við að hanna í yfir 3 ár. Svo gerðist það 6 ágúst 1945 að þessi stríðsglæpur var framinn, Enola Gay varpaði sprengjunni “little boy” sem olli því að 140.000 manns létu lífið. Það er álit manna að sprengjan breytti litlu nema að flýta fyrir uppgjöf Japana en þeir voru náttúrulega búnir að tapa stríðinu er að þessum tímapunkti kom.

Ég skoðaði Kjarnorkusprengju hvolfþaks bygginguna (a-bomb dome) sem er ein af fáum byggingum sem stóðu eftir sprenginguna. Flakkaði svo um friðargarðinn og endaði á að skoða friðarsafnið. Með S-21 safninu í Kambódíu þá er þetta átakalegasta safn sem ég hef skoðað.
Ég hef skoðað 4 aðrar borgir. Borgina Nara þar sem stærstu timburbyggingu heims er að finna ásamt að hafa skoðað Kyoto, Kobe og Himeji.

Sjálfsalar á hverju horni..

2007-07-03T05:14:00.000-07:00

Hér fara heimilislausir úr skónum áður en þeir leggjast á bekkinn eða skríða inní kassann sinn. Jebb, ég er í Japan og maður verður sjálfkrafa svo kurteis, jafnvel kurteisari en ég var fyrir og hneigi mig fyrir öllum sem ég mæti. Verðlag á matvörum er svona rúmlega helmingi ódýrara en á Íslandi svo þau eiga langt í land með að ná okkur þrátt fyrir að Tókíó eigi að vera ein sú dýrasta í heimi, Ísland er bezt! Þetta er ákaflega áhugavert þjóðfélag og hef ég loks fengið að nota Japönskuna sem ég lærði af tvíhöfða um árið er þeir hringdu ávallt í sama japanann sem talaði enga ensku. Arigató, sajonara, gengi des, konnisíva og fleiri stuð orð hafa hrokkið af vörum mínum líkt og innlendur sé. Veðrið hefur líka verið ljúft, loksins fengið hita undir 30 gráðum en það hefur þó alltaf verið smá skúrir hvern dag sem er passlegt því ég sendi akkúrat regnjakkann minn heim er ég var í Hong Kong.

Ég hef flakkað um alla Tókíó og hefur hún uppá alltof mikið að bjóða. Byrjaði um 6 leitið að morgni á fiskmarkaðinum sem þjónar öllum Tókíó búum og “brjálæði” er ekki nógu og sterkt orð til að lýsa því sem gengur þarna á í um 2 klukkutíma. Hér og já í mestallri asíu er fiskur málið, annað en heima, Allah sé lof. Hef svo skoðað hin ýmsu hverfi og söfn borgarinnar meðal annars kamakazi tundurskeyti sem hannað var fyrir eina persónu en 100 manns fórnuðu sér í svona ferlíki í kamakazi leiðangur með litlum árangri í seinni heimstyrjöldinni.

Gamanið varð hvað mest á sunnudaginn í Harajuku en þar má finna almenningsgarð sem fyllist á sunnudögum af fólki og af fólki að skoða fólk. Þarna má finna unglinga klædda upp sem t.d. manga persónur eða sem einhverjar gotneskar fígúrur. Einnig er að finna fullorðið fólk klædd sem rokkabíllí eða grease persónur og dansa þarna frá sér allt vit og lifa sig algjörlega inní þetta. Svo má finna tug hljómsveita spilandi um allan garð með 30 metra millibili ásamt fólki að reyna að læra að dansa, gera sirkusatriði, jóga og jú neim it. Magnað! Ég var svo á álagstíma í Shinjuku neðarjarðarstöðinni en um 800.000 manns fara um hana daglega sem gerir hana þá fjölförnustu í heimi.. þið getið ímyndað ykkur eða kannski ekki.

Er kominn til Kyoto með hröðustu lest sem ég ef stigið fæti inní, að horfa útum gluggann var líkt og að horfa á kvíkmynd á fast forward. Fékk mér hráan mat líkt og flögufrændur kalla þetta, aftur, í tilefni komu minnar hingað. Við hin, köllum þetta sushi.
Hversu lélegir eru þessir terróristar á Bretlandi? Þessir náðu að drepa 100 saklausa borgara.

Eitt land, tvö kerfi.

2007-06-26T05:07:00.000-07:00

Það er til réttlæti í þessum heimi en það sýndu heimastrákarnir af skaganum er þeir unnu peningamaskínuna frá hlíðarenda. Ljúfur og sanngjarn sigur 2-1!
Ég kom mér loksins af brimbrettinu í Indónesíu og er kominn til Hong Kong. Þar býr King Kong.. trrrr tsss. Hérna ráða Kínverjar ríkjum en enn má finna bresk árhrif og eru þau þá kannski helst að hérna tala ansi margir ensku, sem er skemmtileg tilbreyting frá meginlandinu. Annars á ég flug snemma í fyrramálið til Tokyo, fjórðu bestu borgar í heimi.

Java og Bali

2007-06-11T03:42:00.000-07:00

Síðustu dagar hafa verið ansi bíssí en ég hef farið á fætur milli 3 og 4 síðustu morgna. Ástæða þess hafa verið fjalla-, frumskóga- og fornminjaferðir.
Skoðaði búdda hofið Borobudur sem eru í flokki með Bagan og Angkor Wat sem ein af mögnuðustu minjum Suðaustur Asíu. Einnig heimsótti ég hindú musterið Prambanan sem var yfirgefið einhverra hluta vegna strax eftir byggingu þess á 8 öld. Því næst var 6km frumskógarleiðangur fjallinu Merapi sem sagt er hættulegasta fjall Jövu. Það gaus síðast 1994 og drap hundruð manna þá. 2001 olli það flóðum og fjölda jarðskjálta sem varð meðal annars til þess að stór partur af musterunum í Prambanan hrundi.
Því næst fór ég í að fjallinu Bromo sem er virkt eldfjall á austurhluta Jövu.

Endaði þessa törn á 13 tíma rútuferð frá Cemero Lawang sem er bær við rætur fjallsins Bromo og hingað niður til Bali. Ein akgrein í hvora átt og umferðin einsog á háannatíma um verslunarmannahelgi. Rútubílstjórinn taldi sig vera F1 ökuþór og komumst við of nálægt dauðanum alltof alltof oft. Hér á Bali í bænum Kuta er allt troðið af Áströlum og svo Evrópubúum sem hafa gaman af að sörfa. Af það sem áður var er ég var oft eini gesturinn á hóstelunum á Jövu. En já, mikið hrikalega er gaman að reyna að sörfa og mikið rosalega er þetta þurr pistill. Góðar stundir.

Hello Mister!

2007-06-02T02:17:00.000-07:00

Ég veit, ég veit, ég veit.. netið er bara svo rosalega hægt hérna og svo fer gengi skagamanna í taugarnar á mér. Þakka þó fyrir að vera ekki fylgismaður KA, newcastle, breiðabliks, Vals eða Fram. Og svo erum VIÐ ofar en KR og er það það sem skiptir máli. Björtu hliðarnar maður... Ég heimsótti annars hálendi Malasíu, svokölluðu Kamerún hálöndin og flakkaði þar um mosavaxinn frumskóg ásamt að skoða te plantekrur þeirra heimamanna. Var nokkra extra daga þarna þar sem hitinn var verulega þægilegur og ekki þessi mikli raki.

Ég kom mér aftur til Singapúr og þaðan yfir til Jakarta höfuðborgar Indónesíu . Land sem kemst aðallega í fréttirnar fyrir flugslys, eldgos, jarðskjálfta og aðrar hörmungar. Engu að síður fjórða fjölmennasta land heims með íbúa uppá 230 milljónir og því fjölmennasta múslimaland heims. Lesendur geta spreytt sig á að svara hvaða lönd eru fjölmennari. í verðlaun er 5km laugardagsmorgun göngutúr með KA manninum. Og hvenær ætlar Dóri að svara tölvupóstinum mínum? Og afhverju kippi ég mér ekki upp við að rúmið mitt sé fullt af maurum? Æjá, og svo er ég staddur í borginni Yogyakarta á eyjunni Jövu.

NÝTT, NÝTT, Achtung!! ég lofa að blogga aftur næsta föstudag þar sem stefnt er á að vera á Balí í betra netsambandi. Má jafnvel búast við að ég svari Sterk á kommentakerfinu en ég hef bara ekki enn náð að venjast þessu öfugnefni hans.

Lýðurinn ræður?

2007-05-14T04:18:00.000-07:00

Stoppaði stutt í borg ljónsins, Singapore. Lítil eyja þar á ferð á stærð við stór Reykjavíkur svæðið en með nærri 5 milljónir íbúa og næst fjölförnustu höfn heimsins. Verulega hrein og skilvirk með fjölþjóðasamfélag þar sem allir lifa í sátt og samlyndi, þökk sé alltof ströngum lögum við öllu. Má segja að hún sé græna útgáfan af manhattan.
Einhvern veginn tókst Finni að sannfæra mig um að fara í einkatíma í karate hjá einhverjum svartbelting, vini hans. Þetta mun ég flokka undir næst vitlausustu íþróttaframkvæmd mína síðan ég prufaði að fara í jóga um árið. En samt stuð.

Er kominn til Kuala Lumpur í Malasíu. Held hér til í kínahverfi á gistihúsinu rauða drekanum. Ekki er margt hér að skoða annað en Petronas turnarnir sem var heimsins stærsta bygging þar til 2004. Gríðarlega flott bygging gerð úr gleri og stáli í íslömskum stíl. Annars er komið nóg af frumskógi steinsteypunnar og hef ég sett stefnuna á hálendið.

Ég fylgdist nokkuð með kosningunum en minna með júróvísjón. Engu að síður fengu báðir þessir atburðir jafnmikla athygli í fjölmiðlum hérna fyrir austan, eða enga. Ég kaus samfylkinguna í okkar glæsilega sendiráði í Kína. Þar tók á móti mér Axel Nikulásar sem var líka svona helvíti hress. Stimpillinn fyrir íslandshreyfinguna hafði þó ekki borist í hús.

Ólafur Stephensen sagði í frétt núna í nótt (en hefur verið breytt núna í "sjá nánar í morgunblaðinu") að framsókn og sjálfstæðismenn væru á leið í samstarf þar sem framsókn fengi 4 ráðherraembætti. Á maður að trúa svona eða er þetta óskhyggja viðkomandi? og flokkarnir ekki einusinni með 50% atkvæða þjóðarinnar. Það skildi þó ekki verða að Birkir vinur minn verði ráðherra? Ég sé að trúbróðir flögu frænda vill frekar vinstri græna í samstarf en samfó. En náttúrlega er eina vitið að S og D fari í samstarf og framsókn haldi áfram að hverfa..

Mannasiðsnefnd

2007-05-09T08:47:00.000-07:00

Lesendur heimta blóð og afsökunarbeiðnir en ég gef mig ekki en rita þó eitthvað hérna fyrir mig. Ég marseraði 1 maí, fagnaði afmæli Skúla Arnars og Beckhams þann annan ásamt að skoða og gá restina af dögunum í Peking. Ég átti skedjúlað flug suður til Singapúr með þriggja daga stoppi í Tælandi.

En í Kínalandi eru breyttir tímar. Nú má ekki hrækja lengur á gólfið í lestum, rútum og leigubílum. Allt skal bannað sem litið getur illa út í augum heimsins. Því er búið að planta hér skiltum og mannasiðsverðir ganga um og minnir fólk á þennan nýja sið. Enn má þó sjá fólk hrækja að gömlum sið en hann felst í því að safnað er frá tá og uppí háls með tilheyrandi óhljóðum og svo fær slumman að fjúka. Reyndar las ég líka að banna átti sköllótta leigubílstjóra fyrir ó-leikana, en hef ekkert séð gert í því að útrýma þeim.
Hér er ekkert til sem heitir að fara í skipulagða röð heldur er troðist strax og hurðin opnast í rútunni eða neðanjarðarlestinni, inn og út. Að fara fram fyrir í röðinni við miðasölu er jafn sjálfsagt og að blikka augunum. En þessu skal einnig breytt og varð ég vitni að “stand in line” deginum þar sem verðir voru við hverja lestar og strætóstoppistöð að leiðbeina hvernig á að fara í röð og var þetta mikið stuð.. einsog í leikskólanum forðum.

Ég hef annars lokið ferðalagi mínu í Kínalandi með 30 tíma lestarferð frá Chengdu yfir til Peking en svo skemmtilega vill til að þetta er einmitt sami tími og meðalsvefntími ka-mannsins. Ég er þó ekki það heppinn að hafa þennan hæfileiki svo ég þurfti að finna eitthvað annað að gera með tímann í lestinni. (Önnur skemmtileg tilviljun er sú að heimsmeistarinn í eyrnalyftingum er einmitt kínverji og er heimsmetið sama þyngd og sterkur og árni úzbekistan hafa toppað í bekk eða 49,5kg, magnað!) Ferð mín lá svo til Bangkok, þaðan til Singapúr og hér er kominn í gott yfirlæti hjá Finni, Fey og Ástu í Singapúr. Hér er tyggjógúmmí bannað.

Panda og leirkallar

2007-04-23T18:35:00.000-07:00

"Mr. Junarsom" heiti ég í hótelskýrslum í Xi´an en þangað fór ég til að skoða hina frægu leir hermenn. Þeir fundust árið 1974 af bónda sem var að grafa brunn í landi sínu. Kom seinna í ljós að þarna mátti finna 8000 eftirlíkingar af hestum og hermönnum en allar eru þær mismunandi hvað varðar líkamsbyggingu og klæðnað. Reyndust þær einnig allar vera málaðar nákvæmlega þótt það sjáist ekki lengur í dag.

Þaðan lá leið mín til borgarinnar Chengdu í þeim eina tilgangi að sjá Panda birni. Þarna er að finna stærstu rannsóknarmiðstöð heims í pandafræðum ásamt að geyma fjöldann allan af panda birnum. "Ægileg krútt og svooo sæt" sögðu stelpurnar í kór..

Er enn í Chengdu en hér vofir yfir 10 daga frí frá og með 1 Maí, sem þýðir að hvert eitt og einasta hótel ásamt lestum og flugum er fullbókað. Annars er ég mjög hress.

Í Norður-Kóreu..

2007-04-19T03:35:00.000-07:00

Mér var hugsað til sönglsins hans Megasar "Ég get ekki tjáð það né túlkað með orðum, hve allt þetta gaman er grátt" eftir heimsókn mína til Norður-Kóreu. Þetta land er ótrúlegt og svo toppaði allt fjöldaleikarnir sem er árleg sýning til að halda uppá afmæli Kim Il Sung þann 15 apríl. Sýningin var haldin á Rungrado 1 Maí vellinum sem tekur 150 þúsund manns í sæti og er því einn sá stærsti í heimi. Í þessari sýningu taka þátt 100 þúsund manns og er samæfingin og gangur sýningarinnar þvílíkur að manni finnst enginn stíga feilspor. Flestir æfa reyndar nærri allt árið fyrir sýninguna. Í bakgrunni vallarins eru svo um 35 þúsund krakkar sem halda á flettispjöldum sem mynda eina stóra mósaík mynd sem skiptist oft og títt með atriðunum. Atriðin tengjast flest sögu N-Kóreu ásamt að vera áróður og dásemd á þeirra eilífa forseta, kæra leiðtoga og landi. Ótrúleg sjón.

Þegar horft er yfir Pyongyang má sjá rísavaxna óklárað byggingu sem líkist píramída. Þetta átti að verða 105 hæða hótel með 7 hringsnúandi veitingastöðum á efstu hæðum. Var hætt að byggja hótelið árið 1990 þar sem meira fjármagn fannst ekki. Er þetta því sem drakúla kastali yfir borginni og hefur stjórnvöldum ekki enn tekist að fela ferlíkið fyrir útlendingum en ókláraða byggingu megum við helst ekki sjá. Það er ekkert smátt í Norður Kóreu, mér varð það fljótlega ljóst.

Óvenju mikil umferð var í Pyongyang í tilefni afmælisins, án gríns. Vanalega eru til að mynda sunnudagar bíllausir dagar en skortur á bensíni í vetur olli því líka að fáir geta notað þá. Flestir nota því sporvagna borgarinnar, neðanjarðarlestina eða fæturnar tvo. Neðanjarðarlestin eru að mestu leiti gamlir vagnar frá Austur Þýskalandi sem þeir keyptu í kringum 1995 á spottprís. Bílar eru flestir gamlir bensar og svo eru 1000 stykki af volvo árgerð 1974 sem sjá má víða. Svíar tala um þetta sem stærsta rán í sögu Svíþjóðar en N-Kórea fékk 1000 sýningareintök send til sín, enda ætlunin að opna bílaverksmiðju í landinu. Úr því varð þó ekki og kóreu menn borguðu aldrei, segja Svíar.

Engin umferðaljós eru í Pyongyang heldur stjórna umferðinni umferðardömur sem sérvaldar eru úr hópi fegurstu stúlkna N-Kóreu. Skóli sem ég hefði ekkert á móti að heimsækja. Þær eru sem vélmenni og stjórna af fagmennsku þótt jafnvel enginn bíll sé sjáanlegur.

Skoðaði svo turn "Juche" fræðanna sem hefur að geyma risa múrstein fyrir hvern dag í þessi 75 ár sem Kim Il Sung lifði. Fór þarna uppí topp fyrir frábært útsýni yfir borgina. Turninn er 170 metrar á hæð og lifir ávallt ljós í kyndlinum þrátt fyrir tíð rafmagnsleysi í borginni. Ég upplifði eitt rafmagnsleysi, borðandi "heitan pott" á veitingastað í borginni. Þið sjáið mig þarna neðst á myndinni.

Ég fór svo að landamærum Suður- og Norður-Kóreu en þá gafst tækifæri til að skoða sveitirnar á leiðinni. Flest allt er unnið í höndum og mátti sjá fólk á ökrunum að bagsa en stöku sinnum mátti sjá uxa draga plóg. Fáir traktorar eru í landinu og heyrði ég sögu af Svía sem býr þarna og hjálpar til við kennslu að rækta landið. Hann er sagður aðstoða 17.000 bændur en þeirra á milli hafa þeir um 15 traktora. Landið lifir því að mestu leyti á mat sem það fær gefins frá Kína og hjálparsamtökum. Á Landamærunum er svo ein stærsta fánastöng í heimi þar sem Norður-Kóreski fáninn blaktir, að sjálfsögðu var fánastöngin höfð aaaðeins stærri en fánastöng þeirra sunnanmann sem blaktir hinum megin við landamærin.

Skoðaði USS Pueblo sem er Bandarískt njósnaskip sem hertekið var árið 1968 í Norður-Kóreskri landhelgi. Einn lést en 82 voru handteknir en sleppt 11 mánuðum síðar. Skipið er til sýnis en því miður fékk ég ekki að hitta hershöfðingjann sem náði því á sitt vald. Leiðsögukonan átti ekki nógu og sterk orð til að lýsa hreysti hans þrátt fyrir að vera orðinn 78 ára gamall.

Skoðaði einnig ýmiss söfn, sigurbogann og fleira. Er því með fjöldann allan af vídeóklippum og myndum ásamt að ég keypti fjöldan allan af sögubókum skrifaðar af vinum vorum í Norður-Kóreu, algjört gull. Gleymi eflaust einhverju og nenni ekki að fara yfir þetta. Þarf að ná lest eftir 2 tíma niður til Xi´an.

Hann á afmæli í dag

2007-04-13T00:50:00.000-07:00

Hinn eilífi forseti Norður-Kóreu, Kim Il-Sung á afmæli um helgina og því tel ég kjörið að heimsækja landið í tilefni þess. Mér er reyndar boðið þangað. Þeirra ástkæri leiðtogi Kim Jung-Il mun þar stjórna fjöldaskrúðgöngu sem er engu öðru lík er mér lofað.
Annars eru skiptar skoðanir um uppruna Kim Jung-Il sé ég. Ein heimildin segir að hann hafi fæðst í bænum Vyatskoye í Sovétríkjunum meðan Norður-Kóreskar heimildir herma að hann hafi fæðst á fjallinu Paektu þar sem fyrirboði þeirrar fæðingar hafi verið tveir regnbogar yfir fjallinu og ný stjarna á himnum. Maður veit ekki hvoru skal trúa.

Að ýmsu hefur verið að huga fyrir brottför. Upplýsingar um mig hef ég þurft að senda ásamt staðfestingu frá vinnuveitanda um að ég sé ekki blaðamaður, hann mátti jafnvel búast við símtali. Heljarinnar lista sem ég fékk um hvað ég má og ekki má gera hef ég lesið að loka punkti nokkrum sinnum. Svo þarf ég að skilja eftir áróðurstól einsog bækur, tölvu, gemmsa og myndavél hér í Beijing svo ekki munu þið heyra boffs í mér fyrr en ég kem aftur til Beijing þann 19 apríl.

Smjattað á peking önd í Kína

2007-04-08T19:40:00.000-07:00

"He who has not climbed the Great Wall is not a true man"

sagði Mao Zedong orðrétt á ensku. Ég arkaði vegginn fram og til baka í yfir 4 tíma, enda lengi verið einn af mínum furðulegu draumum að framkvæma. Reyndar segir sagan að veggurinn hafi í raun aldrei gert sitt gagn svo ég vitni nú í Genghis Khan "The strength of a wall depends on the courage of those who defend it".
Smakkaði Peking önd, heimsótti hina forboðnu borg ásamt musteri himinsins og arkaði um tianamen torg sem er stærsta almenningstorg heims. Nóg að gera..

Annars er skrítið að koma hingað til Peking, hér er verið að rífa niður allt og nútímavæð með verslunarmiðstöðvum, viðskiptahöllum og fyrirtækjablokkum. Meðan horfa hægri menn á Íslandi til stalínískra lausna þar sem öll vandamál leysast með byggingu stóriðjuvers í hverju krummaskuði. Merkilegt! Aðal ástæðan er þó sú að kínverjar vilja sýnast "inn" enda ólympíuleikarnir hér á næsta ári. Þeir mættu byrja á því að leyfa mér og Kínverjum að skoða blogspot.com síður...

Í sandölum og engum bol.

2007-03-31T00:08:00.000-07:00

Ég kom mér yfir til Bangkok frá Phnom Penh og er þetta líklega versti vegur í heimi! Hann er ómalbikaður og sem þvottabretti. Það tók 5 tíma að komast þessa 150km með bilunum og sprungnu dekki að landamærunum. Það mátti sjá 2-3 valtara og vörubíla á þessum kafla að þykkjast vera að gera eitthvað en nóg er af skiltum sem segir að vegavinna sé í gangi. Í raun er þetta ástand búið að vera í mörg ár því sagan segir að flugfélag kambódíu borgi héraðsstjóranum fyrir að laga ekki veginn. Trixið er að túristarnir fara í rútum frá Tælandi til að sjá Angkor Wat en meiki ekki ferðina til baka og kaupi sér flugmiða í staðinn. Einnig passa rúturnar sig á því að vera sem allra lengst á leiðinni og koma seint að kveldi að ákveðnum hótelum og fá þókknun fyrir.

Ég kom mér annars í Kínverska sendiráðið og sótti um dobbúl entry VISA og fann flug til Beijing með mínum múslima vinum hjá Egypt air. Hef svo komið mér fyrir hérna á eyjunni Ko Samet sem er í raun þjóðgarður skammt frá Bangkok. Það væri verra ef það væri betra svo ég vitni í ákveðinn, en hér er allt til alls, nema eitthvað ódýrt. Ég hef því hlaupið um strendur á rauðu lendarskýlunni minni sem Hasselhoff og vakið aðdáun og heimsfrægð fyrir minn snjóhvíta líkama.
Annars hafa Siggi eða Bó gerst sekir um að kvitta undir síðustu færslu sem “einar valur”. Varist eftirlíkingar kæru vinir.
Já og svo óska ég systrum mínum til hamingju með afmælið, ein átti afmæli í gær og hin um daginn..

Kambódía og Pol Pot.

2007-03-20T20:59:00.000-07:00

Kom mér frá Saigon og yfir til Phnom Penh í Kambódíu. Ástandið í borginni minnir mig einhverra hlutavegna á er ég kom til Úganda. Hvað um það, byrjaði á því að skoða forsetahöllina og fór þaðan yfir að skoða Tuel Sleng safnið sem er betur þekkt sem Öryggisfangelsi 21 (S-21). Þetta var skóli sem breytt var í illræmdasta fangelsi rauðu Kmeranna. Hér voru stundaðar ótrúlegar pyntingar sem fylgt var eftir með því að þeir sem lifðu þær af voru keyrðir útá “the killing fields of Choeung Ek” og líflátnir þar, enginn fékk lausn. Á tímabili voru 100 manns líflátnir á dag. Þarna mátti sjá myndir af föngum, pyntingartólum og aðferðum ásamt að lesa sögu fanganna sem frelsaðir voru og einnig frásögn fangavarða. Þaðan fór ég útá “the killing fields” þar sem fjöldagrafir voru grafnar og margir hverjir jarðaðir lifandi eða líflátnir á þann hátt að spara mátti byssukúlur. Ótrúleg sorgarsaga þetta 4 ára tímabil (1976-79) þar sem um 1,5 milljónir manna létust án þess þó að Pol Pot hafi verið lögsóttur fyrir.

Frá Phnom Penh kom ég mér til Siem Reap. Það er munur að koma sér frá að skoða minjar sorgarsögu Kambódíu og yfir í þeirra mesta stolt, borgina Angkor. Ég bjóst við að Angkor Wat væri stórt en váááá, þetta er ótrúlegt mannvirki! Hér eru líka fjöldinn allur af ekki ómerkari byggingum svo að ég verð hér allavegna 3 daga að skoða.

Í borg Ho frænda.

2007-03-17T00:48:00.000-07:00

Ho Chi Minh borg, betur þekkt sem Saigon hefur haldið mér föstum í nærri viku. Hér hef ég skoðað hin ýmsu áróðurssöfn, stríðsminja safnið sem hefur að geyma ótrúlega myndir úr víetnam stríðinu sem gera alla orðlausa. Þvílíkir glæpir sem framdir voru af Ameríkönum og er nema von að það voru fyrrum bandarískir hermenn úr þessu stríð sem spiluðu stóran part í því að kaninn viðurkenndi ósigur sinn og drægi sig frá landinu.Áhrifin af efnavopna hernaði bandaríkjamann sjást enn í dag. Maður getur rétt ýmindað sér hvað er í gangi í Írak þar sem jackass kynslóðin, krakkar um tvítugt og yngri, fá að leika sér með ein öflugustu vopn sem fyrirfinnast í heiminum. Svo ég tali ekki um hegðun þeirra einsog í Abu Ghraib fangelsinu..

Ég skoðaði svo Cu Chi göngin sem eru um 70km frá Saigon. Það var gangna kerfi sem Víet Kong notaði í stríðinu og var nærri 200km að lengd. Ég skreið þarna um en var svo "heppinn" að einmitt þennan dag áttu þeir í vandræðum með rafmagnið. Svo stundum var ansi svart þarna inni og stelpan bakvið mig við það að flippa. Þetta var þó ekki nema um 100m sem maður skreið.

Skoðaði einnig frelsishöllina og þótti mér ægilega spennandi að komast í kjallarann og skoða byrgið og hvar njósnir fóru fram af fagmennsku.

Í ´Nam.

2007-03-09T07:28:00.000-08:00

VÁÁ! Hvað það er langt síðan að ég bloggaði síðast. Þegar andinn hefur komið yfir mig þá hefur systurflokkur denna J. stoppað hér allt blogg og álíka sora.
Annars í fréttum er það helst:
Ég tók flug frá Laos til Hanoi í Víetnam. Þar bókaði ég siglingu um Halong flóa sem kvikmyndabuff (a.k.a. Jón Ívar) kannast við úr tomorrow never dies. Gisti um borð í báti á flóanum ásamt að skoða risavaxinn helli. Því næst fundum ég og bretinn Mike (ekki Al) okkur pöbb í Hanoi til að horfa á hinn yndislega leik Liverpool – Manutd og þvílík sæla og læti á barnum.

Hér er það kommúnisminn og Ho Chi Minh sem rúla. Gríðar munur á Laos og Víetnam þar sem hér er aldrei friður fyrir sölumönnum og mikið líf í gangi en í Laos þurfti maður að vekja sölumanninn til að fá að borga fyrir vöruna.
Ég skoðaði Ho frænda liggjandi í glerkistunni sinni ásamt að þræða herminjasafnið og endaði í “Hanoi Hilton” fangelsinu þar sem Bandaríkjamenn voru geymdir í stríðinu. Til að lifa mig inní hlutina hérna þá fór ég útá næstu dvd sölu og keypti mér Apocalypse Now og Full Metal Jacket. Hver dvd diskur kostar 1$ og eru þetta topp kvolidí. Ein áströlsk stelpa sem var í búðinni á sama tíma og ég fór út með 500 diska, kvikmyndir og sjónvarpsseríur. Jón, haltu þér frá Víetnam!

Ég var svo 13 tíma á leiðinni í lest til Hue og þaðan hef ég komið mér með rútu hingað niður til Hoi An. Læt myndirnar um rest..

Verri í fyrirsögnum en Berglind..

2007-02-23T22:00:00.000-08:00

Laos er líklega þekktast fyrir það að vera mest sprengda land í heimi en hér var varpað fleiri sprengjum en yfir Japan og Þýskaland samanlagt í seinni heimstyrjöldinni. Var þetta á árunum 1965-1973 er Bandaríkjamenn börðust hér í svökölluðu “secret war”. Nóg um það.

Laos er gríðarlega fjallent og því allar samgöngur hægar og maður hreyfist ansi hægt á landakortinu. Á síðustu 6 dögum hef ég því gert lítið annað en setið meðan ég er að koma mér hérna yfir erfiðasta hjallann.
Dagur 1: rúta + bátur = 10 tímar.
Dagur 2: bátur 9 tímar
Dagur 3: borgin Luang Prabang skoðuð.
Dagur 4: rúta 9 tímar
Dagur 5: Phonsavan og nágrenni skoðað.
Dagur 6: rúta 6 tímar.

9 tíma rútuferðinni mun ég seint gleyma en hún byrjaði á því að ég þurfti sitja í miðjunni á trékolli vegna fjölda farþega. Sætið var svo uppgreitað í tréstól með baki eftir 2 tíma. Það má segja að nánast hver einasti innfæddi farþegi hafi verið veikur svo að ég horfði á fólk æla í poka, útum glugga, útum hurðina sem var opin alla ferðina og á gólfið úr þessu fína stúkusæti. Bátsferðin niður Mekong ána (sem er einmitt skýrð eftir veitingastaðnum á Íslandi) var barnaleikur miðað við rútuferðina.

Er því hér í borginni Vang Vieng og búinn að koma mér fyrir í bungalow niðri við ána. Fyrir framan herbergið mitt er verönd með hengirúmi og fyrir þetta borga ég 3 dollara. Verð hérna í einhverja daga að slappa af, hjóla um, skoða hella og stunda helsta sportið sem er að fara á vörubílaslöngu niður ána sem ku vera magnað.

Er ennþá í Tælandi.

2007-02-14T05:34:00.000-08:00

Ég er staddur í Chiang Mai á leið til Chiang Rai á morgun og Laos á Föstudaginn. Ég er búinn að afreka að fara í river rafting, matreiðslunámskeið, bak á elephant, einsdags göngu hérna í frumskóginum og skoða alltof mörg Búddha hof. Sjáum til hvað Laos bíður uppá.

Suðaustur Asíu planið.

2007-02-07T06:30:00.000-08:00

Hér er ferðalag mitt merkt ónákvæmlega með rauðu striki inná kort sem ég stal af internetinu. Ég mun fara uppá við á þessu korti a.k.a. norður. Mun ég leggja af stað á föstudagsmorgun en ég fæ vegabréfsáritun mína fyrir Víetnam klukkan 16:00 á morgun.

Hefst þá upptalning í réttri röð um þá staði sem ég mun stoppa við eða hafa næturstopp en ferðin byrjar hér í Bangkok.

Þess má geta að Laos (sem virkar ekki stórt á kortinu) er rúmlega tvisvar sinnum stærra en Ísland. Þetta er því töluverður spotti og reyndar mun lengra en ég hélt.. ehmm.

Tæland: 3 vikur
Ayuthaya
Phitsanulok
Mae Sot
Pai
Chiang Mai
Chiang Rai

Laos: 2 vikur
Luang Nam Thá
Muang Sing
Nong Khiaw
Luang Prabang
Phonsvanan
Vang Vieng
Vientiane

Vietnam: 2 vikur
Hanoi
Sapa
Halong bay
Hué
Hoi An
Nha Trang
Dalat
Mui Ne
Saigon
(Phu Que eyjan)

Kambódía: (1 vika)
Phnom Pen
Kompong Chhnang
Siem Reap (Angor)
Battampang
Sisophon > Banteay Chhmar
Poipet

Tæland aftur: restin af þessum 3 vikum
Aranya Prathet
Khao Yai þjóðgarðurinn

Svo fer ég aftur til Bangkok og þá er hringnum lokið. Áhugasamir (semsagt mamma) geta þá fylgst með hvar ég er staddur hverju sinni á þessum hring en ég mun auglýsa það með ójöfnu millibili.

Frá Oman til Tælands.

2007-02-07T06:26:00.000-08:00

Vaknaði klukkan 06:00 á sunnudagsmorgun og tók rútuna frá Muscat í Oman og yfir til Dubai þar sem ég beið á flugvellinum til 23:00. þá flaug ég til Tælands og var lentur 08:00. Var svo kominn í herbergið mitt hérna í Bangkok klukkan 13:00 á mánudegi. Ég sofnaði strax.

Celebrate the art of shopping.

2007-02-03T06:37:00.000-08:00

Dubai er ekkert öðruvísi en aðrar borgir. Það þarf að finna ástæðu til að fá fólk til að koma hingað og því stendur núna yfir “shopping festival” þar sem þeman er “celebrate the art of shopping”. Kunnugir í Dubai segja þó engan mun vera á þessu dögum eða öðrum dögum ársins, hér eru hvort að er allir að versla. Fór að sjá Burj al arab hótelið (seglið) en það kostaði mig 100$ að fara í anddyrið svo ég sleppti því. Ég fór því næst í sundlaugarrennibrautargarð í nágrenninu sem er á 4,8 hektara landsvæði. Það tók mig svo 1 og hálfan tíma að komast þessa 14km til baka enda er umferðin hér einn hnútur, svo vægt sé til orða tekið.

Fór því í gærmorgun á rútustöðina og tók rútuna til Muscat, höfuðborgar Oman. 1970 hafði þetta land einn skóla, eitt sjúkrahús rekið af bandarískum trúboðum og um 10km af malbiki. Í dag er þetta velmegunnar paradís og hefur fallegustu höfuðborg sem ég hef séð. Öll hús eru byggð í arabískum stíl, lágreist og ljós á lit. Göngustígar og umferðarmannvirkin eru þvílík og allt gengur hér án nokkurra tafa. Borgin liðast hér um meðfram ströndinni og á milli fjallanna, svo má sjá gömul portúgölsk virki og kastala í hlíðunum og allir vita hvað ég dýrka kastalabyggingar..

Íranir eru ekki arabar, heldur aríar.

2007-02-03T06:26:00.000-08:00

3000 km að baki í Íran og hef ég flakkað um sögusvið Mesapótamíu, Persíu og Írans. Þjóðin er gríðarlega ung, 70% eru undir 30 ára aldri og gaf forsetinn mikil loforð til þessarar kynslóðar fyrir kosningarnar en fá hefur hann þó staðið við svo maður finnur fyrir gríðarlegri óánægju í landinu.
En hjálpsemi og gestrisni fólks er hreint ótrúleg. Mér hefur verið boðið út að borða og ókunnugir hafa verið búnir að borga fyrir mig matinn er ég hef ætlað að borga. Mér hefur verið boðið inná heimili fólks í mat og gistingu, ásamt því að hafa verið fylgt um borgi og bæi án nokkurrar þóknunar.
Fólk hefur komið upp að mér til að spjalla um allt og ekkert og skiptir engu hvort ég sé í leigubíl, á veitingahúsi eða koma af salerninu. Umræðuefnin hafa verið allt frá stríðinu við Íraka, knattspyrnu, ástandið fyrir og eftir byltinguna, trúarbrögð, áfengi, forsetann, réttindi kvenna, tónlist, bandaríkin, kjarnorku, rapp, atvinnumál, konur, tísku og hvernig trúarofstækismenn frá borgunum Qom og Mashhad komast til valda á kostnað fólks með menntun og hæfileika..
Íranir eru líklega einnig sú þjóð sem ég hef kynnst sem kemst hvað næst grobbi Íslendinga um að flest hér er sé það fallegasta í heimi.
Annars á ég nánast heimboð í hverri einustu borg og ég þarf lítið að hafa áhyggjur af gistingu er ég kem hingað aftur..

bakkað upp ártúnsbrekku..

2007-01-29T05:33:00.000-08:00

Er kominn til Tehran. Á þessu hóteli hafa líklega 1-2 Íslendingar verið síðastliðin 10 ár, sagði mér hóteleigandinn. Nema hvað er ég kem hér uppá hótel þá segir mér eigandinn að það sé annar Íslendingur búinn að bóka sig inn! Ég á erfitt með að trúa því fyrr en hann sýnir mér vegabréfið hans. Hér var því staddur hann Guðmundur Þór, nokkrum herbergjum frá mér.

Í dag og morgun er frídagur vegna Imam Hussein sem dó fyrir einhverjum 1400 árum síðan. Eru hér miklar skrúðgöngur og svartir fánar um allt, en þetta er dagurinn er karlmenn berja sig til blóðs á bert bakið með keðjuvendi samkvæmt sjónvarpsfréttum. Íranskir karlmenn eru þó ekki mikið fyrir það, allavegna hér í Tehran og láta duga að fara í skrúðgöngur og berja laust með flötum lófa á brjóstkassann eða berja sig laust á bak með þessum vendi, íklæddir svartri skyrtu, í takt við trumbuslátt.

Af hverju telja leigubílstjórar hér það í lagi að bakka upp einstefnugötur ef þeir hafa farið of langt? Þetta hef ég marg oft séð en fékk svo að kynnast sjálfur er leigubílstjórinn minn fór of langt með mig. Þetta var líkt og að bakka upp ártúnsbrekkuna á háanna tíma með tilheyrandi flauti og bremsuhljóðum.

Mynd: Fyrir utan fæðingarstaðar Imam Khomeini í Qom.

MR Oh!

2007-01-25T04:30:00.000-08:00

Í Esfahan gisti ég í 5 manna herbergi sem kostar um 300kr nóttin. Á móti mér er hún Sjang, 45 ára gamall kennari frá Kóreu sem nýtir vetrarfríið til þess að ferðast hér um í 2 vikur. Þar til hliðar er japaninn með magaverkinn, en hann kom frá Pakistan í gær eftir vikuferðalag þar og hefur nánast sofið síðan. Þar á móti er japanski stúdentinn Takuma sem hefur uppfært mig um helstu fréttir knattspyrnuheimsins og sagt frá dálæti sínu á Guðjónssen og hans helstu kostum. Sá fjórði er Kóreubúinn Oh. 34 ára strákur sem hefur hjólað um asíu í 2 ár! 8 mánuði í suðaustur asíu og svo 1 ár í Indlandi. Hann er búinn að vera hér í viku og bíður eftir böggli frá Kóreu sem inniheldur nesti og nýja skó. Skórnir hans eru nefnilega ónýtir og svo er hann búinn með einhverja kryddsósu sem hann notar í matargerð sína og getur ekki lifað án. Hann skilur ekki hvernig Ísland getur verið herlaust land.
Var að koma frá borginni Esfahan hér í Íran, sem er líklega fallegasta borg hins Íslamska heims og demantur Persíu hinnar fornu. Verð tvo daga í Kashan en það sem gladdi öll mín skynfæri mest er það sem ég sá á leiðinni á hótelið og það var... Jebb.... Ísbúð!!

Kheyli mamnun!

2007-01-19T09:54:00.000-08:00

Það var kominn tími til að losa sig við það sem Amma öfundar mig mest af en Berglind systir minnst af. Júbb, hið hrokkna hár skildi klippt af á næstu stofu. Eftir þriggja mínútna rölt fannst stofa og er ég steig inn var ég dreginn í stólinn. Klipparinn var hin villta útgáfa af Elvis Prestley og Saddam Hussein í útliti, sameinaður í einn pakka. Á næsta bás var ungur maður búinn að fá klippingu sem var bland af síðum toppi og sítt að aftan með mjög mjöög miklu geli. Það var ekki aftur snúið. Ég reyndi að koma honum í skilning um hverskonar klippingu ég vildi.. en enga skildi hann ensku né íslensku. Fór hann svo sem hvirfilbylur um hausinn á mér líkt og í teiknimynd, þar sem skærin stoppuðu ekki eitt augnablik þó hann væri að hugsa næsta múf. Ég var þó sáttur við útkomuna eftir að ég lét reyndar fjarlægja sítt-að-aftanið sem hann taldi mig vilja. Kostnaðurinn náði 150 krónum..

Kominn til Yazd eftir 7 tíma rútuferðalag. Hér er ein elsta byggð heims samkvæmt Unesco. Drakk te í dýflissu Alexanders Mikla. Gisti á hótel Amir Chakmaq og verður það ekki mikið ódýrara hér í landi, nema jú kannski fangelsisvist..

Nei ómögulega...

2007-01-17T05:20:00.000-08:00

Hér er einn ákaflega skemmtilegur siður. Hann byggist á því að þegar þér er boðið eitthvað þá neitar þú helst þrisvar sinnum fyrir kurteysissakir, áður en þú samþykkir. Þessu hef ég fengið að kynnast oftar en tvisvar þegar t.d. þvottakallinn harðneitaði greiðslu fyrr en ég bauð í þriðja sinn, við höfðum þó samið um verð daginn áður.

Fyrst varð ég var við þetta er ég sat á flugvellinum í Dubai bíðandi eftir flugi til Tehran. Þar gengu tveir eldri menn að einum af fáum lausum sætum. Tóku þeir þá fyrst við að bjóða hvor öðrum sæti með rökum en því næst gripu þeir um hvorn annan og reyndu að koma í sætið. Stigu þeir þarna íslenska glímu þar til einn gaf sig og settist, nema augnabliki síðar þá stendur hann upp og krefst þess að viðmælandinn setjist til þess eins að gefa sig og setjast aftur (sjáið fyrir ykkur Tryggva Ól og Gulla Koll). Aftur varð ég vitni að þessu í Shush. 4 vinir, um fimmtugt eru við að ganga inná litla veitingastaðinn þar sem ég sit og snæði kjúklingakebab beint á móts við dyrnar. Þá hefst fyrsta lota þar sem þeir bjóða hver öðrum að ganga inn fyrst en náttúrulega neita allir. Í annari lotu þá er komið að því að ýta á bak á hver öðrum og reyna að koma inn ásamt miklum kappræðum þar til þeir sameinast eiginlega um einn og ýta honum inn þrátt fyrir að viðkomandi neiti með handapati og orðum. Þá loks er einn er farinn inn þá fylgja hinir á eftir.

Er i Shiraz.

2007-01-17T05:10:00.000-08:00

Kom að því að ég hitti fyrstu vestrænu túristana. Það var pólskur leikari og unnusta hans en við fylgdumst að er ég skoðað Persapolis í morgun. Annars er snjór yfir öllu og hiti við frostmark hérna í Shiraz. Þegar ég skoðaði Choqa Zanbil þá var svoleiðis blindaþoka að við sáum varla hvorn annan í bílnum á leiðinni hvað þá framfyrir hann..

Myndir: Bílstjórinn minn og gædinn i Choqa Zanbil bakvið hann. Séð yfir Persepolis.

Böns of monní

2007-01-13T08:06:00.000-08:00

Gengið er hér 1 dollari á móti 9600 IR. Engir hraðbankar í Íran eru tengdir við hið alþjóðlega net fjármála sem þýðir að engin kort virka. Hér er það seðillinn sem talar. Ég rétti því bankastarfsmanninum þrjá 100 dollara seðla og bað um skipti. Það kom svipur á kauða en hann vann vinnuna sína. Svo kom svipur á mig.. ég ákvað að vera ekkert að dobbúl tjékka hvort þetta væri rétt talið.

ferðalag mitt um Íran

2007-01-13T07:59:00.000-08:00

Viðmið..

flug og flug

2007-01-13T07:49:00.000-08:00

Á síðustu 3 dögum hef ég flogið frá London til Zurich, Zurich til Dubai, Dubai til Tehran og svo frá Tehran til Ahvaz sem er iðnaðarborg hérna í vestanverðu Íran, ekki langt frá landamærunum að Írak.

Dubai er skrýtin borg, þar virðist hver ný bygging sem rís þurfa að vera stærri en byggingin sem byggð var á undan. Þannig keyrir maður í gegnum IKEA skrímsla hverfi þar sem hver glerhöllin raðar sér við hlið annarar, þó ekki sé nema um dekkjasölu að ræða. Sannkölluð draumaborg Ingabjörns bróður þar sem á hverju strái eru nýnýbónaðir bílar af dýrustu gerð sem rúnt hér um með skyggðar rúður allan hringinn. Svo er bensínið nánast gefins.. Minn óbónaði Opel mundi ekki spjara sig í þessu umhverfi, það er ljóst. Ég sný hingað aftur eftir 20 daga, gefum henni sjéns.

Tehran stopp mitt var stutt. Birtist þar um 1 að nóttu og tók þá við að finna mér hótel. Hér hefði pabbi haft gaman af að vera því útum allt eru eldgamlar bíldruslur frá Sovét sem haldið er gangandi á svo undraverðan hátt að aðdáun vekur. Saman hjálpast þessar bifreiðar við að gera borgina að einni þeirri menguðustu í heimi. Leigubíllinn minn frá hinum nýja og glæsilega Imam Khomeini flugvelli var Lada 1300 týpan. Á leiðinni ræddi ég við leigubílstjóra minn um stórkostlegan knattspyrnuferil Ali Daei í Þýskalandi á milli þess sem ég æfði framburð á hinum ýmsu orðum í farsa. Við áttum það sameiginlegt að ensku kunnátta hans var jafn mikil og farsa kunnátta mín.
Daginn eftir, á leið minni útá innanlandsflugvöllinn þá þurfi að fara yfir fjölmörg gatnamót þar sem engin ljós eru. Hraðinn á umferðinni er svona einsog hann gerist bestur á laugarveginum. Á þessum gatnamótum þá fara allar akreinar útá í einu, svo er bara flautað og reynt að troða sér áfram meðan bílar frá vinstri og hægri reyna það einnig. Ég þarf að taka þetta upp á myndband..

Ferðasagan í myndum og smá texta undir..

2006-04-04T06:40:00.000-07:00

Ferð mín í gegnum Líbanon, Sýrland, Jórdaníu og Egyptaland í nóv og des 2005

http://www.hi.is/~einarv/myndir/middle-east/

Geng eins og Egypti

2005-12-20T08:47:00.000-08:00

30sec tók að fá áritun og inngöngu í Egyptaland. Þeir eru ekki að stressa sig hér og augljóst að partur af seðlunum sem ég lét þá fá, fer ekki í ríkiskassann. Dahab var bærinn þar sem ég hafði aðsetur í 2 nætur. Kafara"töffarar" hanga hér, enda hafið rauða hér við þröskuldinn og barir útumallt, minnti mig á galapagos. Hér snorklaði ég, et og drak og ver gladr á ströndinni. Settum næst stefnuna á Sínaí fjallið þar sem Guð á að hafa flogið framhjá og kveikt í runna, ásamt að hafa sett Móses lífsreglurnar 10, líkt og segir í Gríms ævintýrum. Þurfti ég að hunskast á fætur 02:30 og klífa fjallið. Fyrir 500kr ísl. þá sparaði ég mér 6km í göngu og fékk far á úlfalda. Kuldinn og vindurinn á toppnum minnti mig á hvar ég verð eftir 4 daga en sólarupprásin 06:30 yljaði mér fljótt og teið var afbragð.

Rútan var svo sett í gírinn, Sínaí-skaginn keyrður, undir Súez skurðinn og Kaíró blasti við 8 tímum seinna. Giza pýramídana og sfínxinn heimsótti ég svo næsta dag ásamt að fara inní Kúfú píramídann. meðalhæðin fyrir 3000 árum var eitthvað lægri því ég nánast skreið þessi göng og hitinn, úff... En Egypska þjóðminjasafnið var svo klárað á tveim brettum. Kvaddi ég hópinn minn um kvöldið en restin er á leið niður til Luxor og Aswan, i hate these goodbyes. Hef svo eytt deginum einn á flakki í Borgarvirkinu, Muhammad ali moskunni og Ibn Tulun moskunni ásamt að láta sölumenn dauðans bögga mig í khan al-kalili markaðinum í íslamska hluta Kaíró. Fékk nóg og gerðist djarfur og rölti inná Nile Hilton hótelið og uppá efstu hæð þar sem ég fékk mér veigar og horfði yfir borgina í síðasta sinnið. Ljúft líf þetta..

London í nótt, ísland þann 23des og tánginn góði morguninn eftir, inshallah!. Látum þetta vera lokaorð að þessu sinni.

Og vindurinn mig ber og ég sé..

2005-12-15T06:50:00.000-08:00

Stiklur. 400m undir sjávarmáli var ég fljótandi á dauðhafinu, í saltupplausn. Við tók ferð til Petra, sem flestir þekkja úr Indiana Jones og Last Crusade. Einn af hápunktunum mínum og sérstaklega asna reið mín þar um sem var ógleymanleg. Enginn stöðvunargír virtist vera á þessu dýri og keyrði ég niður 4 manneskjur á leið minni að sjá Ad-Deir musterið, á bölvinu sem á eftir mér fylgdi, þá virtist þetta vera Þjóðverjar. Síðastur var ég af stað en fyrstu var ég upp snarpratt 750 trappa fjallshlíðina. Asnar Sahed og Súset fylgdu fast á eftir er ég tók framúr þeim. Ég gekk niður.

Gisti ég í tjaldi bedúína í Wadi Rum eyðimörkinni við góðan orðstír. Við tók úlfaldareið um eyðimörkina ásamt jebbaferð, þar sem pallbíll brunaði um mörkina, meðan ég ríg hélt mér á pallinum. Er núna staddur í Aqaba, leiðindarbær með alltof hátt rakastig og bíð spenntur eftir að komast til Egyptalands í fyrramálið.

Jerúsalem ferðin varð vinum mínum Sahed og Raúl eftirminnileg. Ísraelskir landamæraverðir létu þá bíða í 6 tíma á King Hussein landamærunum, já eða fram að lokun. Erfitt að vera múslimi í dag. "You are never gonna make it" voru síðustu orð Ísraelsku landamæravarðanna er þeir brunuðu til að sjá Haram ash-Sharif moskvuna en þeir ætluðu sér að sjá hana og fara svo um Sheik Hussein Landamærin, sem er um 3 tíma akstur, en þau loka 21:00. Það tókst.

Hef sett inn 3 myndir!

1. Amman í bakgrunni.
2. Borgin Petra.
3. Ég á þjóðlegum nótum.

http://www.hi.is/~einarv/east

Amman, Jórdanía.

2005-12-11T06:47:00.000-08:00

Hér er ég kominn og kveð Sýrland með söknuði. Amman er töluvert vestræn. Í þessari ferð minni hef ég fátt séð sem minnir á hátíð verslana, jólin. En ég hef engann tíma til að pæla í því, Ég, Sahed og Raúl erum að plana ferð í fyrramálið niður til Jerúsalem í fjörið.

Jalla jalla!

2005-12-08T07:50:00.000-08:00

Áfram er haldið. Ef litið er á landakort má sjá skemmtilegheit. Austuráttin, 300km frá mér, hefur að geyma Írönsku landamærin, öxul hins illa, 200km eru í Efrat ána og í vesturáttinni læðist Orentos fljótið í 150km fjarlægð. Ég er staddur útíbuskanum í hinni fornu borg hennar Zenobíu, Palmyra. Túristabær í miðri eyðimörk.

Sýrland er ódýrara en Bangladesh, segja mér fróðir menn. Hér fæ ég mér skyndibita og gosdós á 50kr. 3 rétta máltíð á besta stað er á 300kr. Taxi þvert og endilangt er max 35kr. Snickers á 25kr. Té-bolur á 150kr. Og örugglega eitthvað af þessu er verið að "okra" á mér, hinum vestræna íbúa.

Hama heimsótt.

2005-12-07T00:23:00.000-08:00

Ég er búinn að joina grúbbuna mína. Engum kemur það á óvart að flestir eru Ástralir, hin eiturhressi ríkisstarfsmaður Súset, Stúlkan með tyrkneska lúkkið og dóttir suður amerískra innflytjenda Ingrid, Vinirnir og ferðafrömuðurnir Matt og Daniel, ásamt verkfræðinemanum Daniella með biluðu myndavélina. Næstir eru það bresku Bangladesh búarnir, hinn sítalandi Sahed og frændi hans Raúl. Einnig er það prinsessan Alison. Herbergisfélagi minn og svefngengillinn reyndist vera Erik frá Hollandi. Trukkadræver og hjólari sem hefur ekkert email. Myndarlegur hópur sem var búinn að ferðast í gegnum Tyrkland áður en ég og Erik slógumst í hópinn. Gædinn er hinn skipulagði Sýrlendingur, Basjar.

Hér í Arabaheimi hef ég fengið að gera það sem ég hef alltaf verið heillaður af og fylgt mér frá playmó tímabili mínu með Billa, að skoða kastala! Mikið virki stendur á manngerðu fjalli og gnæfir yfir Aleppo, það var skoðað. Ótrúlegt mannvirki gert 12 öld. Svo var það kastali riddaranna, Crac des Chevaliers sem byggður var um 1000. Endaði á skoðun á Basilíkuna heilags Símoen sem var stærsta kristna bygging mið austurlanda þegar hún var byggð á 4 öld.

Er staddur í borginni Hama sem er hljóðlát og róleg og hótelið afbragð. Hér á móti er hægt að fá mjólkurhristing með banana og jarðaberjabragði. Ég er búinn að fara 4 sinnum..

Óheppinn?

2005-12-04T05:04:00.000-08:00

Félagi minn og verðandi herbergisfélagi frá Hollandi upplifir margt. Fyrsta lagi, þá var hann degi of seinn og ákveður að koma í nótt. Ekki birtist hann og því talið að hann hafi hætt við. Nei, fáum við þá ekki fréttir af því að hann sé kominn.. til Amman, Jórdaníu! Ég bíð spenntur fregna af hvernig honum tókst þetta. Ég er annars kominn til Aleppo, nálægt landamærum Tyrklands, en hún er næst stærsta borg Sýrlands. Hér á ég að hitta hópinn minn, en hann kemur frá Tyrklandi síðdegis.

Það tekur um 2 tíma að keyra frá Beirut til Damascus. Yfir einn fjallagarð og volllla, þú ert kominn í nýtt land og annan heim. Beirút er hálfgerð miðjarðarhafsborg með svona Istanbúl keim, bland af austri og vestri. Margir á þýskum einkabílum, amerískar skyndibitakeðjur á hverju horni við hliðina á moskvum. Hér í Damascus er allt annað í gangi. 3/4 bíla í umferðinni eru leigubílar og þá úr austur evrópu og litlar rútur. Minnir óneitanlega á Bólivíu. Varla vestræn vörumerki að sjá og inná milli karlar í kuflum með rauð/hvíta hausklúta, sem er kúl. Að huxa sér..

Ahlan wa sahlan to Damascus, Syria.

2005-12-02T10:53:00.000-08:00

Dagurinn hófst á bílferð frá Beirut til Damascus. Farartækið var 30 plús ára Buick af stærstu gerð. 6 voru farþegarnir og ég, sem stærsti maður, sat frammí á milli bílstjórans og dottandi araba. Hnéið var nánast við höku, svo þröngt var og lágt til lofts. Draumurinn var að svona ferðalag færi ég í í henni ameríku, en þetta er það næst besta. Bílstjórinn svigaði á milli akreina á þessum skriðdreka í góðum gír og vorum við bara einu sinni næstum dauðir. Landamæraverðirnir stimpluðu passann minn með miklum látum og fast, enda lítið að gera vegna spennunnar milli landanna.

Sýrland á mér eftir að líka við því fyrsti bíllinn sem ég sá var Lada og var það leigubíll. Ég fékk far með honum og byrjuðum við á því að láta ýta honum í gang, á miðri miklubraut! Hóaði bílstjórinn útum rúðuna á nærstadda vegfarendur og fórnuðu þeir lífi og limum við að koma Kagganum af stað. Er hótelinu var reddað og ég hafði ýtt leigubílstjóranum í gang, rölti ég af stað, eitthvert.. Allt virtist lokað en komið hefur í ljós að nú er frídagur hér í bæ. Fann ég þó schwarma að borða og villtist eftir það.. Náði ég áttum með hjálp táknmáls, ensku með arabískum slettum, tveggja Sýrlendinga og korts í lonely planet bókinni minni, al hamdu lillah! Fylgdu þeir mér á þetta eina internetkaffi sem opið er í dag, að sögn. Nú er bara að rata til baka..

Á rúntinum í Beirút

2005-12-01T08:27:00.001-08:00

Ég hef gaman af umferðarmenningu og mannvirkjum tengdum þeim. Við lestur á lonely planet bókinni þá kom þessi lýsing "Lebanese drives like a lunatic who has only recently - and illegally - escaped from a asylum!". Hún á svo sannarlega vel við en hér beygja menn inná brautir þegar þeim hentar, stoppa þegar þeim hentar og keyra eins hratt og druslan kemst. Double parking er vinsælt og umferðarljósin virðast aðeins til skrauts.. Fátt er skemmtilegra en rúntur með leigubílstjóra og heyra hann bölva, furða sig á akstri annarra og sjá hvernig hann framar öðrum á réttinn á öllum gatnamótum. Og ekki má gleyma spallinu og furðusvipnum er ég segist koma frá Iceland, "Ireland?" er þá oftast svar þeirra. Ég spenni ekki einusinni beltið svo spenntur verð ég.. .en alltaf kemst maður á leiðarenda. Annan eins fjölda af mercedes benz og BMW hef ég aldrei séð, og ekki þjóðverjinn heldur, sem ég hitti á röltinu en þessi floti er örugglega vel yfir 50%. "Góð gæði" var útskýring leigubílstjóra þegar ég spurði hann útí þetta og ekki lýgur hann.

Að öðru, ég skoðaði hellana í Jeita, sem eru rosalegir, og borgina Byblos þar sem stafrófið er talið upprunið og borgina Tripoli í gær.

Í dag rölti ég um Beirút, gekk "grænu línuna", skoðaði sundurskotið Holliday Inn, gröf Harriri ásamt staðnum þar sem þeir drápu hann. Uppbygging borgarinnar er ótrúleg og ekki hægt að ímynda sér að þessi borg hafi verið sundurskotin, spreng og í tætlum fyrir 5 árum síðan. Heimsótti einnig þjóðminjasafnið og rölti um húsakynni Ameríska háskólans hér í Beirút (stofnaður 1868). Fólkið hér er frábært og maður finnur ekki til óöryggis. Fólk er glatt, stollt, og með can-do hugarfar og spjallar hiklaust við mann. Og maturinn.. jömm, jömm!. Flestir virðast vel færir á ensku og sérstaklega frönsku, sem nýtist mér þó ekkert. En arabískan er öll að koma hjá mér..

Borðar hummus í Líbanon.

2005-11-29T10:30:00.000-08:00

Hér er stuð. Hótelið sem ég hafði treyst á við komu mína hingað var fullbókað en ég þurfti ekki að rölta langt til að finna annað hótel, klukkan orðin rúmlega 03:00. Mánudagurinn var því tekinn í afsleppelsi, enda ég í sumarfríi. Í dag fór ég í bíltúr með leiðsögumanni og æstum Kýpur búa. Spjall okkar snérist fljótt út í yfirgang Tyrkja í eynni, og lét ég því vera að dásama þá, ásamt tali um smáþjóðaleikana, sem þeir virðast hafa gjörsigrað.
Byrjuðum við á toppnum með því að heimsækja Bekaa dalinn og hinar ótrúlegu rómversku rústir í Baalbek. Dalurinn er þó minna þekktur fyrir að aðsetur Hezbollah er þar að finna. Enduðum í Anjar þar sem ég át flest allt sem talist getur Líbaníst með dyggri aðstoð leiðsögumannsins, sem skóflaði á diskinn minn og dásamaði um leið.
Á morgun er ferðinni heitið til Tripoli, ásamt því að skoða hellana í Jeita og rómverskar rústir í Byblos.

Myndir.

2005-02-07T02:23:00.000-08:00

Hef sett inn myndir ásamt smá texta á þessa slóð:
http://www.hi.is/~einarv/myndir/africa

Nú er bara að plana næsta ferðalag..

Staddur a landamaerum Congo og Uganda.

2005-01-17T04:11:00.000-08:00

Eg er staddur i baenum Kisoro a landamaerum Congo og Uganda. Var ad koma fra frumskogi Congo en thar forum vid ad skoda gorillur. Ogleymanlegt, einu ordi sagt og hef aldrei verid jafn hraeddur thegar thetta 2 metra dyr og hálft tonn a thyngd stod upp og bardi brjostkassann, eftir ad vid trufludum svefn thess. Ferdin hefur gengid nanast afallalaust, sma bilun i bilnum i 20 tima og svo Inga veik/slopp i 3 daga en annars allt i godum gir. Damn.. dyrasta internetkaffi sem eg hef farid a!

Afríka kallar.

2005-01-07T13:13:00.000-08:00

Nú er ferðinni heitið til Afríku. Kenýa varð fyrir valinu ásamt Úganda og Rúanda. Hér má sjá föndraða mynd af mér, af leið þeirri sem ætlunin er að fara. Merkt með vinstri grænu..

Brottför er 8 jan til london og svo áfram til Nairobi í kenýa. Ég á að vera kominn í hitann 21:00 að staðartíma þann 9 jan.

Komudagur til íslands er svo 24 jan ,en brottför frá Nairobi er 23jan með millilendingu í London.

Ég mun blogga ef aðstæður leyfa.

Bush Will Rise And Fall!

2004-08-26T15:28:00.000-07:00

Einsog sést á upphafsstöfum orðanna í fyrirsögninni þá er ég byrjaður að kafa. Þetta var ekki tekið með vetlingatökum heldur var manni bara skellt strax í búning og útí sjó! Hinn venjulegi maður fer fyrst í sundlaug en ég er óvenjulegur maður! Tíminn á Galapagos fór mest allur í köfun og lærdóm svo lítið annað var gert, ég fór þó í Darwin center og skoðaði mig um á túristastöðum. Gríðar dýralíf einsog flestir vita og svo búa þarna um 10.000 manns. Ég kláraði gráðuna "Open water diver" með glans og er því löggildur kafari niður að 18m, launahækkun bókud þar med í vinnunni.. Fór í 4 frábærar kafanir, þar sem ég syndi með risaskjaldbökum, hákörlum, sæljónum og selum. Önnur köfunin mín var þó skuggaleg þar sem skyggni var nánast ekkert og gríðarstraumur. Jamm, það mætti halda að maður hefði þetta í blóðinu ;)

Er kominn núna til Quito í Ekvador og flýg yfir til New York í fyrramálið. Verð svo kominn heim til Íslands 6:50 á mánudagsmorgun og stefnan er sett á að mæta beint í vinnu, "Notendaþjónusta Reiknistofnunnar góðan dag" Get ekki beðið..Mæti með nammi fyrir vinnufélagana, bæði gott nammi og svo vont nammi fyrir suma sem kláruðu japanska nammið frá Finni fyrir manni (skemmtilegt orð, nammi). Svo er náttúrulega að fela hina víðförlu jógúrtdós í skúmaskoti í bás Sigurðar. Það eru margar skyldurnar sem bíða manns í vinnunni.

Inga verður eftir á Galapagos í 2 vikur svo maður þarf að reyna að bjarga sér sjálfur.

1944 og örbylgja..

Galapagos!

2004-08-20T15:16:00.000-07:00

Frá því að ég lét heyra í mér síðast þá hef ég haft fótinn í 3 löndum. En svo ég byrji á byrjun þá var ferðinni heitið frá Potosi til Uyuni sem er smábær (og það á Íslenskan mælikvarða). Þar fórum við að skoða saltauðnir í 4x4 Jeppa einsog mælt var með. Að vera þarna var einsog að vera uppá jökli en í stað snjós var náttúrulega salt. Við keyrðum í um 2 tíma þar til við komum að eyju í miðju þessarar saltauðnar. Á eyjunni var að finna yfir 1000 ára gamla kaktusa og var þetta ákaflega absúrt! Ég kem myndum inn af þessu við fyrsta tækifæri. Internethraða var bara ekki að finna í Bólivíu en galapagosið lofar góðu. Eftir þetta komum við okkur til Sucre í næturrútu og flugum yfir til La Paz á fyrsta farrými, en vegna mistaka þá var vélin yfirbókuð og við þurftum að hanga þar með 6 öðrum.. skandall! ;) Ég gleymdi að segja frá því áður en áður en við fórum til Potosi þá skoðuðum við ein skýrustu og lengstu risaeðluspor í heimi! Þau fundust fyrir tilviljun bakvið steypustöð í Sucre. Sem betur fer þá er jarðvegurinn sem þau fundust í gagnslaus svo að sporin fengu að vera í friði þar til að það uppgötvaðist hvað þessar "holur" væru..
Jæja, í La Paz virkjaði ég kvennmanninn í mér og fór í verslunarleiðangur! Íþróttavörur eru glæpsamlega ódýrarar þarna og varla hægt að fá skó yfir 5000kr. Á móti kemur að ekki er heldur hægt að fá skó yfir 42 í stærð svo ég átti í smá vandræðum. Mér tókst þó að finna skó og íþróttaföt á mig, ásamt á ættingja (Ekkert á þig Siggi, þeir áttu ekkert í bleiku..).
Flugum svo frá La Paz yfir til Lima í Perú og þaðan yfir til Quito í Ekvador, en við lendingu sýndi Inga enn og aftur hversu magnaður íþróttamaður hún er. Við ótrúlegar erfiðar aðstæður þá sýndi hún einstaka lipurð við að halda jafnvægi með fullt glas af kaffi. Skemmtanagildi var uppá 10 en árangur nær 5... snilld!.
Það má segja að Ekvador sé komið tug ára á undan inní hina eftirsóttu vestrænu menningu miðað við Löndin tvö sem áður höfðu verið heimsótt. Þarna er líka að finna mun meira af betlurum og böggi og engum treystandi. Mikið af vopnuðu fólki og hvort sem búðin var leikfangabúð eða ríkisstofnun, þá voru vopnaðir verðir fyrir utan. Sagt er að þarna sé að finna mesta mun á fátækt og ríkidæmi í heiminum, þ.e.a.s.. mjög lítil millistétt..
Jamm.. maður saknar La Paz.
Svo var haldið frá Quito eftir 2 daga yfir til Galapagos. Hérna tók á móti manni hópur af Peligönum við hátíðlega athöfn..

Köfun er á dagskrá..

Er staddur í Potosi.

2004-08-14T13:50:00.000-07:00

Kominn til Potosi og vorum ad koma frá thvi ad skoda námurnar hérna. Fórum toluvert langt nidur i thaer en máttum passa okkur á vinnumonnunum sem voru ad bagsa vid thad ad keyra út hráefnid í hjólborum. Einsgott ad njóta borgarinnar thví talid er ad innan 20 ára verdi thetta draugaborg vegna thess ad thá verdur hráefnid uppurid. Svo ég vitni í guidinn "hver vill búa í 4000m haed eftir thad?". Hér búa 150.000 thúsund manns.

Aetlum ad fara i kvold til Uyni og skoda saltnámurnar thar en thaer eiga ad hafa engann sinn likan.

Afsaka skort a myndum en vonast til ad geta komist a nógu og hradvirkt netkaffihús í Sucre til ad daela thessu inn.

Loka skilabod eru svo til hennar Módur minnar, hún er vinsamlegast bedin um ad svara tolvupostinum frá frumburdinum..

The World´s most dangerous road!

2004-08-10T15:58:00.000-07:00

Jæja, eftir 22 tíma ferðalag frá Cusco yfir til La Paz þar sem innifalið var 4 mismunandi rútur, ein viðgerð og eitt sprungið dekk þá komust við á leiðarenda. Erum búin að hafa það rólegt í La Paz en þetta er gríðar lifandi borg og skemmtilegt að vera í. 80´s tónlistaráhugi er áberandi með Roxette fremsta í flokki.
Ég og Inga fórum svo í dag í fjallahjólreiðtúr niður "The World´s most dangerous road!". Það hverfur 1 bíll á tveggja vikna fresti niður þetta bratta bjarg. Kannski ekki nema von þar sem þetta er snarbratt og einbreitt en þó umferð í báðar áttir. Flautan ræður ferð er komið er fyrir horn og einsgott að vera ekki fyrir. Óhætt er að segja að þetta hafi verið eitt skemmtilegasta sem ég hef gert. Að byrja í 4800 metra hæð og þjóta niður nánast í frjálsu falli niður í 12oo metra hæð yfir sjávarmáli og voru þetta heilir 63 km.
Við höfum komið okkur fyrir núna á hóteli hérna neðst í dalnum í bænum Coroico, en hérna endaði hjólaferðin.
Ætlunin er svo að fljúga til borgarinnar Sucre og fara þar yfir til borgarinnar Potosí, en þess má geta að hún er sú hæðsta í heimi, í 4090m hæð. Hún var einnig um árið 1830 stærsta borg í suður ameríku og stærri en London þá..
Jæja, maturinn kallar... ç

[Mont innskot ritstj.] Af 40 manna hóp, thá var ég fyrstur nidur. Fannst thetta verda ad koma fram! :)

Á leid til Bolivíu!

2004-08-07T13:38:00.000-07:00

Var ad koma úr frumskógi Amazon, en vid vorum í grennd vid baeinn Puerto Maldonado. Frá honum var 3 tíma sigling inn ad Tambopata svaedinu þar sem vid gistum innan um apa, slongur, tarantúlur, krókodíla, páfagauka, moskító flugur og onnur dýr sem urdu a vegi okkar. Var þetta fín hvíld eftir Inca gonguna miklu, og munur ad fara ur nánast frosti í 32 stiga hita!
Vid erum komin til Cusco núna (millilent hér eftir flug frá Purerto Maldonado) en hópurinn okkar hélt áfram í flugi til Lima. Hédan aetlum vid ad taka rútu til La Paz í Boliviu, en hún er um 15 tíma á leidinni og leggur af stad 9 í kvold.

(þess má geta ad myndirnar eru unnar í paint shop pro fyrir hina vantrúudu.. )

Ísí Písí, Lemon Skvísí.

2004-08-04T16:59:00.000-07:00

Eftir 4 daga gongu upp og nidur andesfjollin thá komumst vid á leidarenda. Nu tekur vid 2 daga vist i frumskogum Peru.. Meira um allt thetta sídar :)

Er kominn í land.

2004-07-30T14:56:00.000-07:00

Sigling um Titicaca vatn er búid og gert. Fórum fyrst útí eyjuna Taquila og röltum yfir hana á um 2 tímum. Komum vid í midbænum og sáum thar hátíd á adaltorginu. Átum thar ljúfan kingfish veiddan beint úr vatninu. Thar á eftir var siglt til Amantini eyjunnar en thar var meiningin ad gista hjá innfæddum. Vid fengum ad gista hjá 5 manna fjolskyldu og má segja ad betri svefn hafi vid varla fengid í ferðinni. En ádur en ad svefninum kom var fótbolti spiladur. Skipt var innfæddir á móti útlendingum. Ég plantadi mér náttúrulega fram á völlinn enda skeinuhættur sóknarmadur med baneitraðan vinstri fót. Thad var ekki ad sökum ad spyrja, kallinn plantadi boltanum í netid vid fyrsta tækifæri. Tap var þó stadreynd enda lítid grín ad spila knattspyrnu í 4000metra hæd :) Deginum var svo slúttad med thvi ad horfa á sólsetrid frá hæðsta punkti eyjunnar. Þar á eftir tók við máltíð með fjölskyldunni en boðið var uppá magnaða kartöflusúpu. Hér eru allar máltíðir með kartöflum! Þar á eftir var farid í félagsheimili þeirra eyjaskeggja og fagnað þjóðhátíðardegi Perúbúa. Þar vorum við klædd upp að hætti Perúbúa og dönsudum fram eftir kvöldi.
Dagurinn eftir fór svo í að skoða hinar fljótandi Uros eyjur ásamt því að flakka um borgina Puno. Daginn eftir var komið á stórskemmtilegu ferðalagi sem hófst í Puno og var næsti viðkomustaður hin frábæra borg Cusco. Er um 2 tímar voru búnir af því ferðalagi þá hrundi rútan (benz í eldri kantinum) . Viðhald á vélum hér í Perú felst víst í því að ekkert er gert fyrr en gripurinn bilar, að sögn leiðsögumannsins. Jebb, eftir 2 tíma "viðgerð" hjá rútubílstjóranum þá komst hún aftur í gang og liðinu smalað inn. Nýja rútan sem okkur var reyndar lofað innan hálftíma frá bilun (á perúsku tímatali, þar sem "eftir hálftíma" getur þýtt eftir klukkutíma eða viku) hafði ekki enn sést. Jæja, á stað var haldið og eftir um 3 mínútur þá stoppaði hún algjörlega við mikla "ánægju" hinna mjög svo pirruðu Hollendinga sem voru með okkur í rútunni. Við þetta óhapp tilkynnir þernan í rútunni að rúta sé á leið frá Puno og að hún sé að leggja af stað núna. Gaman að þessu og þetta áætlaða 6 tíma ferðalag varð að 12 tímum og nýja rútan sömu gæða og gamall strætisvagn. Borgin Cusco hefur þó fengið okkur til að gleyma þessu öllu enda mögnuð 300.000 manna borg og okkar síðasti viðkomustaður áður en haldið er í 4 daga göngu til Machu Picchu . Við leggjum af stað 4 í fyrramálið.

Eitt sem hefur vakið athygli mína er hvað mörg hús hérna í Perú eru ókláruð. Það virðist alltaf vanta eitthvað uppá að klára herbergi, þak, glugga, osfrv. Í dag komst ég að því að óklárað hús þýðir að þú þarft ekki að borga skatta af því, fyrr en það er tilbúið! Stórskemtilega áhugavert system.
Þess má geta að hér sest sólin alltaf um 6 og eftir það er orðið svartamyrkur.
Svona til að strá salti í sárið hjá sumum sem verða að borga um 10$ fyrir klukkutímann á interneti, þá er ég að borga 30 kr. fyrir klukkutímann hérna í Perú.
Hinir kröfuhörðu og mössuðu áðdáendur þessarar síðu geta hresst sig við því að það eru komnar myndir! :) Þær má sjá með því að smella hér! eða hér > http://www.hi.is/~einarv/peru
Til að koma því á hreint og vegna gríðarfjölda fyrirspurna, þá er í lagi að nota myndirnar af mér sem bakgrunn í tölvunni.

Kominn til Puno.

2004-07-26T13:49:00.000-07:00

Strùtakjotid og Lamadyrid runnu ljúflega nidur, 5 stjornur thar. Thà à madur bara eftir ad smakka naggrìsinn.

Erum annars stodd núna í um 4000 metra hæd í bænum Puno (150.000) . Fórum mest í 5000metra í Andesfjollunum í fyrradag. Thad sem búid er ad gerast hingad til er ad vid fórum í Colca Canyon en thetta er um 120km langt og djúpt gil sem fannst thó ekki fyrr en um 1930! Sáum thar tug af Andeskondórum en hann er stærsti fleygi fuglinn í heiminum, með 3,5 metra vænghaf,mognud sjón! Fórum svo í 2 tíma gonguferd í sveitinni tharna í kring. Lítil thróun hefur átt sér stad thar og er enn notast vid asna sem burdadýr og naut til ad plægja akurinn. Endudum svo daginn á thví ad fara í "heitan hver". Thetta var eiginlega svona stór sundlaug med heitu vatni og svoleidis pakkad af fólki í lauginni. Gistum svo í litlu thorpi, íbúafjoldi um 1200 manns. Thar var 3 daga hátíd í gangi sem virtist ganga útá thad ad lúdrasveit gekk í hring um bæinn og spiladi somu 2 login allan tímann! Sídan bættist fólk í skrúdgonguna og fór úr eftir thví sem thví endist "drykkju"threk. En lúdrasveitin hafdi spilad stanslaust í rúmlega 50 tíma og var enn ekki hætt er vid fórum úr bænum. Eyrnatapparnir komu ad gódum notum um nóttina. Vid slógumst thó í skrúdgonguna í gærkvoldi og donsudum med theim í thónokkurn tíma, jebb, thid lásud rétt, ég og Inga donsudum! :)

Thad sem er fyrirstafni er ad fara útí í eyju í Titicaca vatni og gista hjá innfæddum. Thar er ekkert rafmagn svo thetta verdur ævintýri.

Staddur i Arequipa, Peru.

2004-07-23T17:05:00.000-07:00

Er staddur í Arequipa sem er um 700 thúsund manna borg og naest staerst i Peru. Eg er ad ferdast med 12 manns en hopurinn stendur af parinu Kevin og Rosie sem eru forritari og kennari frá Englandi í kringum 30 ára. Bretinn Robert um 30 ara, sem vinnur vid rannsoknir fyrir banka og svo er thad Luzy sem er 23 ára sem fekk thessa ferd i tilefni útskrftarinnar sem logfraedingur.. Oheppnin hefur elt hana en hún hefur verid veik ofl. Hamra 28 ára, kemur frá USA en hún er atvinnulaus og i tilefni thess skellti hún sér í thessa ferd :) . Alska (27 ara) kemur frá Hollandi og svo er thad Stjórnandinn hún Carolina sem er 28 ára frá Canada. Virkilega gódur og hress hópur. Svo eru thad náttúrulega vid Islendingarnir, Dadi, Eyrun og Inga.

Hitastigid hérna í Peru hefur verid í kringum frostmark a nóttunni en svona í kringum 10-14 grádur a daginn svo thetta hefur ekkert verid neitt sól og sumarí hingad til :) Verdlag herna fyrir máltid a veitingahúsi er svona 400kr. og snarl,gos og annad innan vid 50kr. Thad er lítid áreiti hérna og hinn venjulegi Perubúi mjog vingjarnlegir. Reyndar er mjog lítid enskukunnátta hérna svo thad hefur reynt theim mun meira a spánsku kunnáttu mína *hóst* :)

í gaer voknudum vid um 7 og fórum beint í siglingu til eyjanna Ballestas thar sem haegt var ad sjà saeljòn, morgjaesir ofl. Eftir thad var farid ad skoda gamlann pre-Inca kirkjugard med múmíum, mjog spúkí. Thví midur er hann illa farinn enda grafraeningjar stolid flestu verdmaetu í gegnum aldirnar, thá spánverjarnir helst. Forum thar eftir í eydimorkina og keyrdum thar um i svona "dune boogie" bíl og var thetta líkt og ad vera rollercoster. Fórum svo nidur sandoldurnar a "snjó"bretti a ógnarhrada, MAGNAD! Fáir thordu en ég og Inga létum okkur hafa thad enda annálud ofurmenni! Svo var farid ad skoda hinar fraegu Nasca Línur, en thaer sjást adeins úr lofti en thaer fundust í kringum 1920 thegar byrjad var ad fljúga tharna yfir. Thvílík flugferd! Smá rella sem flaug med okkur en hún skoppadi upp og nidur, hélt engu jafnvaegi og thetta voru laaaaaaaaaaangar 35 mínútur! Eg tapadi innihaldi magans míns svona 1 mín fyrir lendingu eftir mikla baráttu vid innri máttarvold. Thó ógleymanlegt!. Tókum svo naeturrútu hingad en hún var theim kostum búin ad haegt var ad halla saetum langt aftur og nóg pláss fyrir faetur, loksins, enda medalmadur hér um 165cm á haed. Tveggja haeda high tech rúta semsagt :) Jaeja, erum farin ad borda strúta kjot hérna á veitingastadnum Zig Zag.. spennó!

ferdalag.

2004-07-20T19:20:00.000-07:00

Er vid hesta heilsu i Pisco i Peru. :)

En that sem buid er er eftirfarandi:
Lenti i New york um 9 leitid og tok leigubil til vinkonu Ingu sem byr i Harlem! Hverfid hefur tho toluvert batnad sidan madur horfdi a glaepamyndirnar i denn. Tokum svo fostudaginn i ad fara um alla New York og subway-id notad til thess. Forum i central park, guggenheim (forum reyndar ekki inn, voru svo omerkilegar syningar i gangi :) ) Forum einnig a grand central lestarstodina og thadan yfir a time squere. Sidan var Chinatown og little Itali thraett med frelsisstyttuna sem endastod. Orkudum svo i fangid a gamalli vinkonu Ingu! Otrulegt, i margra milljon manna samfelagi.. jaeja, litill heimur :)   Toppudum svo daginn a ad fara a sushi stad saman og bordudum a okkur gat. Dagurinn eftir for adallega i verslun med vidkomu i greenwitch village og soho hverfinu.

Komum okkur svo til Peru. Thad vard taeplega tveggja tima tof a fluginu svo ad vid lentum i thvi ad hlaupa milli flugvela i Miami en flugvelin beid eftir okkur :)   sma stress. Komum svo um 11 ad kvoldi til Lima, Peru. Vorum ekki buin ad boka hotel en treystum a ad vid fengjum gistingu a hotelinu sem vid vorum buin ad panta daginn eftir. Vorum ekki that heppinn, svo vid endudum a runtinum med taxi bílstjóranum okkar i leit ad hoteli. Fjallhress leigubílstjóri og lítid mál :)   Dagur eitt i Lima for svo í hitt og thetta, en adalega ad venjast bara umhverfinu. Inga bordadi á local markadi sem lét kolaportid líta út sem 3 stjornu matsolu stad. Hún hefur ekki enn fengid í magann, eda svo segir hún :) Erum svo komin í dag til Pisco thar sem vid munum fara í siglingu ásamt thví ad fara á rúntinn í rallýbíl í eydimorkinni. Munum einnig fara a snjóbretti á sendinum nidur einhverjar staedstu sandoldur sem fyrirfinnast. Meira af thví sídar.

kvedja,
Einar